Het voorzichtige antwoord in het Europese gegevensbeschermingsrecht luidt al lang dat gepseudonimiseerde gegevens persoonsgegevens blijven zolang iemand, waar ook ter wereld, de sleutel heeft. De ontwerprichtsnoeren van de EDPB over pseudonimisering van januari 2025 zeggen dat nog steeds, ook wanneer gegevens en sleutel in verschillende handen zijn. Twee recentere teksten hebben dat antwoord nauwkeuriger gemaakt. Op 4 september 2025 deed het Hof van Justitie uitspraak in EDPS/SRB (C-413/23 P), en op 7 juli 2026 stelde het Europees Comité voor gegevensbescherming (EDPB) zijn ontwerprichtsnoeren 02/2026 over anonimisering vast, waarop tot 30 oktober 2026 om 23:59 uur CET kan worden gereageerd. Samen gelezen leggen ze uit wanneer hetzelfde bestand voor u een persoonsgegeven kan zijn en voor een ander anoniem, en waarom dat zelden helpt wanneer die ander een dienstverlener is die voor u werkt.
Hieronder staat wat beide teksten zeggen, met verwijzingen naar de punten, gevolgd door de praktische vraag voor advocatenkantoren, accountants, hr-teams en iedereen die documenten in een AI-tool plakt: omkeerbaar pseudonimiseren of definitief zwartlakken?
De belangrijkste feiten in één oogopslag
| Onderdeel | Geverifieerd feit | Bron |
|---|---|---|
| EDPB-document | Richtsnoeren 02/2026 over anonimisering, versie 1.0 | EDPB-pdf, omslag |
| Vastgesteld | 7 juli 2026, “voor openbare consultatie” | versiegeschiedenis, p. 1 |
| Consultatie | 8 juli tot en met 30 oktober 2026, 23:59 uur CET (115 dagen) | consultatiepagina van de EDPB |
| Omvang | 103 punten, 25 uitgewerkte voorbeelden, één bijlage met stroomschema | EDPB-pdf |
| Vervangt | Advies 05/2014 van de Groep gegevensbescherming artikel 29 | par. 2 |
| Bijbehorende tekst | Richtsnoeren 01/2025 over pseudonimisering, vastgesteld op 16 januari 2025, consultatie gesloten op 14 maart 2025, nog geen definitieve versie gepubliceerd | consultatiepagina van de EDPB |
| Arrest | HvJ EU, Eerste kamer, C-413/23 P, EDPS/SRB, 4 september 2025 | hoofd van het arrest |
| Gegevens in de zaak | 23.822 reacties van 2.855 personen; 1.104 reacties naar Deloitte gestuurd met een willekeurige code van 33 cijfers | punten 23 tot en met 26 |
| Wetgeving | Digital Omnibus, COM(2025) 837: het mandaat van de Raad van 21 oktober 2026 laat de nieuwe tekst van art. 4, punt 1 vallen; het Parlement heeft nog niet gestemd | Raadsdocument 14756/26; Wetgevingsobservatorium van het EP |
Eén verduidelijking is nodig, want diverse commentaren beschrijven de tekst van 2026 als richtsnoeren over “pseudonimisering en anonimisering”. De titel en de inhoud gaan alleen over anonimisering. Het woord “pseudonimisering” komt in het document niet voor; pseudoniemen worden besproken in één voorbeeld en in één punt over duidelijk niet-anonieme gegevens. Pseudonimisering heeft een eigen ontwerp, de richtsnoeren 01/2025, die de tekst van 2026 niet aanhaalt.
Wat het Hof besliste in SRB
Nadat Banco Popular in 2017 was afgewikkeld, nodigde de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (SRB) de getroffen aandeelhouders en schuldeisers uit om te reageren op zijn voorlopige besluit. Er kwamen 23.822 reacties binnen van 2.855 deelnemers; 20.101 identieke reacties werden eruit gefilterd en 3.730 individuele reacties bleven over. Daarvan gingen er 1.104 over de waardering, en die werden op 17 juni 2019 naar Deloitte gestuurd (punten 24 tot en met 26). Elke reactie droeg een willekeurig gegenereerde identificatiecode van 33 cijfers, en alleen de SRB kon die code koppelen aan de identiteitsdocumenten die bij de registratie waren verzameld (punten 23 en 28). Sommige deelnemers klaagden dat de privacyverklaring Deloitte niet als ontvanger noemde.
Het Hof maakte vier punten die verder reiken dan de feiten van de zaak.
Meningen zijn persoonsgegevens van degene die ze uit. Een persoonlijk standpunt is “noodzakelijkerwijs nauw met die persoon verbonden” (punt 58), zodat het doel of het gevolg ervan niet apart hoeft te worden onderzocht.
Gepseudonimiseerde gegevens zijn niet automatisch voor iedereen persoonsgegevens. Pseudonimisering is een maatregel die het risico verkleint en maakt geen deel uit van de definitie van persoonsgegevens (punt 72). Omdat de sleutel bestaat, kunnen gepseudonimiseerde gegevens niet “in alle gevallen” als anoniem worden behandeld (punt 73). Het is even onjuist om ze “in alle gevallen en voor iedere persoon” als persoonsgegevens te behandelen (punt 86). Voor een ontvanger kunnen de gegevens geen persoonsgegevens zijn als aan twee voorwaarden is voldaan: de ontvanger kan de technische en organisatorische maatregelen niet opheffen, en die maatregelen verhinderen daadwerkelijk dat de gegevens aan iemand worden toegeschreven, ook niet door kruiscontrole met andere informatie waarover de ontvanger beschikt (punt 77).
Doorgiften brengen de gegevens weer binnen het bereik van de AVG. Als niet kan worden uitgesloten dat een latere ontvanger over middelen beschikt om te heridentificeren, zijn de gegevens persoonsgegevens voor die doorgifte en voor de verwerking door die ontvanger (punt 85).
Transparantie wordt beoordeeld vanuit de verwerkingsverantwoordelijke, op het moment van verzameling. De SRB moest Deloitte in haar privacyverklaring noemen toen zij de reacties verzamelde, “ongeacht of die gegevens vanuit het oogpunt van Deloitte persoonsgegevens waren” (punten 111 en 112). Op die grondslag verwierp het Hof het hoofdargument van de SRB, vernietigde het het arrest van het Gerecht uit 2023 en verwees het de zaak alleen terug voor een afzonderlijk middel over behoorlijk bestuur (punten 118 tot en met 122).
Het arrest legt Verordening 2018/1725 over de EU-instellingen uit, waarvan het Hof de definitie van persoonsgegevens op dezelfde manier leest als artikel 4, punt 1, AVG (punt 52).
Wat het EDPB-ontwerp toevoegt
De EDPB verwerkt de redenering uit SRB in een algemene toets. Informatie is anoniem als ze niet op een persoon betrekking heeft of de persoon niet identificeerbaar is, en “deze antwoorden kunnen per entiteit verschillen” (par. 6). De leidende vraag bij elke beoordeling is “voor wie moeten de gegevens anoniem zijn?” (par. 12). Verschillende punten beperken vervolgens de ruimte die deze relatieve benadering laat.
Verwerkers erven het perspectief van de verwerkingsverantwoordelijke. Als een entiteit gegevens verwerkt namens een verwerkingsverantwoordelijke voor wie de gegevens persoonsgegevens zijn, dan zijn ze ook voor die entiteit persoonsgegevens en is zij een verwerker in de zin van de AVG (par. 15). De EDPB illustreert dit met een winkelier die uittreksels stuurt naar een analysebureau dat namens hem handelt: persoonsgegevens voor beide (voorbeeld 3). Alleen een ontvanger die zelf doelen en middelen bepaalt, zoals een onafhankelijk onderzoeksinstituut, wordt vanuit zijn eigen perspectief beoordeeld (voorbeeld 4).
Een verwaarloosbare kans is genoeg. Identificatie hoeft niet onmogelijk te zijn, maar de kans erop “moet in werkelijkheid onbeduidend zijn” (par. 22), en middelen tellen alleen niet mee als ze onmogelijk zijn, onevenredig veel tijd, kosten en arbeid vragen of bij wet verboden zijn (par. 26).
Contracten zijn geen wet. Een contractueel verbod op heridentificatie is geen wettelijk verbod en kan technische maatregelen alleen aanvullen (par. 34). Ook gebrek aan motivatie om te heridentificeren is geen betrouwbaar argument (par. 31).
Heridentificeren wordt goedkoper. De meeste gedocumenteerde technieken draaien op gewone hardware, en de EDPB verwacht dat agentische AI “de benodigde tijd en kosten verder verlaagt” (par. 92). AI-modellen kunnen er ook toe worden gebracht informatie over personen prijs te geven (par. 82).
Drie criteria. Gegevens slagen voor de toets als geen record kan worden uitgelicht, niet met andere gegevens kan worden gekoppeld en er niets uit kan worden afgeleid; als aan alle drie is voldaan, kunnen de gegevens “veilig als anoniem worden beschouwd” (par. 52). De toets kan contextueel worden uitgevoerd, entiteit per entiteit, of in een vereenvoudigde, voorzichtiger vorm die verschillen tussen entiteiten buiten beschouwing laat (par. 45 tot en met 47).
Woorden en registraties. Verwerkingsverantwoordelijken moeten gegevens niet “anoniem”, “gede-identificeerd” of “gedepersonaliseerd” noemen als personen identificeerbaar blijven (par. 40), en ze moeten het anonimiseringsproces en de tests documenteren en die documentatie bewaren (par. 41). Beoordelingen op basis van het advies van 2014 hoeven niet opnieuw te worden gedaan (voetnoot 3).
Hoe de ontwerpen van 2025 en 2026 samenhangen
De twee EDPB-ontwerpen zijn aan weerszijden van het arrest geschreven, en dat is te merken. De richtsnoeren 01/2025 stellen dat gepseudonimiseerde gegevens persoonsgegevens blijven, ook wanneer de gegevens en de aanvullende informatie “niet in handen van dezelfde persoon” zijn (par. 22). Daarna oordeelde het Hof dat gepseudonimiseerde gegevens niet “in alle gevallen en voor iedere persoon” persoonsgegevens zijn. Het ontwerp van 2026 volgt het Hof en haalt SRB in tien voetnoten aan, maar noemt de tekst van 2025 niet, en die is nog niet definitief. Zolang de richtsnoeren over pseudonimisering niet zijn bijgewerkt, zullen organisaties 01/2025 lezen voor de werking van pseudonimisering (pseudonimiseringsdomeinen, geheimen, koppeltabellen) en 02/2026 samen met SRB voor de vraag voor wie de gegevens persoonsgegevens zijn.
De gemeenschappelijke basis is breder dan de spanning doet vermoeden. Beide teksten zijn het erover eens dat de verwerkingsverantwoordelijke die de sleutel bewaart altijd persoonsgegevens verwerkt (samenvatting van 01/2025; 02/2026, par. 37), dat een koppeltabel zelf een te beschermen persoonsgegeven is (01/2025, par. 93), en dat pseudonimisering als waarborg op grond van de artikelen 25 en 32 AVG waardevol is, ook als de gegevens daardoor niet buiten het toepassingsgebied vallen.
De Digital Omnibus: de wetgever pakt de vraag op
De relatieve benadering ligt nu ook bij de EU-wetgever. Op 19 november 2025 stelde de Commissie de Digital Omnibus voor, COM(2025) 837 (procedure 2025/0360 (COD)), die drie zinnen zou toevoegen aan de definitie van persoonsgegevens in artikel 4, punt 1, AVG. De centrale zin bepaalt dat informatie “voor een bepaalde entiteit geen persoonsgegevens vormt wanneer die entiteit de natuurlijke persoon niet kan identificeren”, rekening houdend met de middelen waarvan die entiteit redelijkerwijs gebruik kan maken. De laatste voegt toe dat de informatie niet voor die entiteit persoonsgegevens wordt alleen omdat een mogelijke latere ontvanger de persoon zou kunnen identificeren (artikel 3, punt 1, van het voorstel). De Commissie presenteert dit als codificatie van de rechtspraak over pseudonimisering (toelichting, blz. 10 en 11), en een nieuw artikel 41 bis zou haar in staat stellen bij uitvoeringshandeling te bepalen wanneer gepseudonimiseerde gegevens voor bepaalde entiteiten geen persoonsgegevens meer zijn.
De EDPB en de EDPS wezen beide ideeën af in gezamenlijk advies 2/2026 van 10 februari 2026. Naar hun oordeel kiest de tekst “één element uit één zaak” (par. 15), en gaat de laatste zin verder dan SRB, waarin het Hof bevestigde dat gegevens die ter beschikking worden gesteld aan een ontvanger die kan identificeren, persoonsgegevens worden voor die ontvanger en indirect voor degene die ze ter beschikking heeft gesteld (par. 16, met verwijzing naar de punten 84 en 85 van het arrest). Ze drongen er bij de medewetgevers op aan de wijziging niet over te nemen (par. 21), vroegen om schrapping van artikel 41 bis (par. 25) en zeiden dat de openstaande vragen thuishoren in richtsnoeren van de EDPB (par. 19). Een van de vragen die ze noemden, namelijk of een ontvanger die niemand kan identificeren maar namens een verwerkingsverantwoordelijke werkt een verwerker is (voetnoot 29), is de vraag die de richtsnoeren 02/2026 later in par. 15 beantwoordden.
De Raad kiest een andere weg dan de Commissie. Zijn onderhandelingsmandaat, op 21 oktober 2026 overeengekomen door Coreper (Raadsdocument 14756/26), schrapt de nieuwe zinnen in artikel 4, punt 1, en vervangt artikel 41 bis door een nieuw artikel 25 bis over pseudonimisering. Gepseudonimiseerde gegevens zijn geen persoonsgegevens voor een derde die de persoon niet kan identificeren (artikel 25 bis, lid 2); als die derde ze doorgeeft aan iemand die dat wel kan, gaat het zowel bij de doorgifte als bij de latere verwerking om persoonsgegevens (25 bis, lid 3); en voor een verwerker die voor de verwerkingsverantwoordelijke werkt zijn het altijd persoonsgegevens (25 bis, lid 4). In plaats van uitvoeringshandelingen zou de EDPB een advies over pseudonimisering en anonimisering uitbrengen (25 bis, lid 6). In het Europees Parlement hebben de gezamenlijke commissies ITRE en LIBE een ontwerpverslag, maar op 27 oktober 2026 hadden ze nog niet gestemd: de triloog is niet begonnen en niets hiervan is al wet.
| Tekst | Datum en status | Wat de tekst zegt over gepseudonimiseerde gegevens |
|---|---|---|
| HvJ EU, EDPS/SRB, C-413/23 P | Arrest, 4 september 2025 | Niet “in alle gevallen en voor iedere persoon” persoonsgegevens (punt 86) |
| EDPB, richtsnoeren 01/2025 | Ontwerp van 16 januari 2025, niet definitief | Persoonsgegevens, ook als gegevens en sleutel in verschillende handen zijn (par. 22) |
| EDPB, richtsnoeren 02/2026 | Ontwerp van 7 juli 2026, reacties tot 30 oktober 2026 | Relatieve toets, maar voor een verwerker altijd persoonsgegevens (par. 15) |
| Commissie, Digital Omnibus, COM(2025) 837 | Voorstel, 19 november 2025 | Relatieve formulering in art. 4, punt 1; uitvoeringshandelingen op grond van art. 41 bis |
| EDPB-EDPS, gezamenlijk advies 2/2026 | 10 februari 2026 | Nieuwe definitie niet overnemen; art. 41 bis schrappen (par. 21, 25) |
| Mandaat van de Raad, doc. 14756/26 | Coreper, 21 oktober 2026 | Art. 4, punt 1 ongewijzigd; nieuw art. 25 bis, persoonsgegevens voor verwerkers (25 bis, lid 4) |
| Europees Parlement, ITRE en LIBE | Ontwerpverslag, geen commissiestemming op 27 oktober 2026 | Nog geen standpunt bepaald |
Naast elkaar gelegd lopen de teksten meer parallel dan het debat doet denken. Het Hof aanvaardde dat identificeerbaarheid afhangt van wie de gegevens heeft (SRB, punt 86). De EDPB maakte daarvan een toets die dienstverleners binnen de AVG houdt (02/2026, par. 15). De tekst van de Raad zou dezelfde grenzen in de verordening zelf vastleggen. De enige formulering die doorgiften soepeler zou behandelen, de derde zin van de Commissie, heeft noch de steun van de toezichthouders noch die van de Raad. Voor iedereen die nu moet beslissen hoe een document voor een AI-tool of een derde wordt voorbereid, blijven SRB en de twee EDPB-ontwerpen het referentiekader.
Omkeerbare pseudonimisering of blijvende anonimisering
Het meeste documentwerk valt onder een van twee patronen, en SRB verandert niets aan welk patroon bij een bepaalde taak past.
Omkeerbare pseudonimisering vervangt namen, identificatiecodes en andere details door consistente plaatshouders, terwijl de verwerkingsverantwoordelijke een koppeltabel bewaart. Het is de juiste keuze als u de echte waarden terug nodig hebt: een antwoord opstellen, een contract analyseren, een dossier samenvatten met een AI-assistent, of een werkdocument doorgeven aan een collega die later moet weten wie wie is. Voor u blijft het document een persoonsgegeven. Voor een aanbieder die het namens u verwerkt is het dat ook (par. 15), dus een verwerkersovereenkomst blijft nodig. Pseudonimisering levert gegevensminimalisatie en beveiliging op: de aanbieder ziet veel minder, en een lek of misbruik aan zijn kant legt plaatshouders bloot in plaats van identiteiten.
Blijvende anonimisering of zwartlakken verwijdert de informatie zonder dat er ergens een sleutel overblijft, documentmetadata inbegrepen. Het is de juiste keuze als het document uw controle verlaat naar een onafhankelijke ontvanger: publicatie, verstrekking aan een wederpartij of een rechtbank, een antwoord op een inzageverzoek dat derden moet beschermen, een onderzoeks- of trainingsdataset. Hier tellen SRB en 02/2026 het zwaarst, omdat het perspectief van de ontvanger telt, en de drie criteria geven aan wat u moet nagaan: of één record nog opvalt, of het aan andere bronnen gekoppeld kan worden en of er iets specifieks uit af te leiden valt.
| Situatie | Wie ontvangt het | Gebruikelijke keuze | Persoonsgegevens voor de ontvanger? |
|---|---|---|---|
| Opstellen of analyseren met een AI-dienst die voor u werkt | Verwerker | Omkeerbare pseudonimisering | Ja (par. 15); verwerkersovereenkomst nodig |
| Werkdocument gedeeld binnen het kantoor | Uw eigen medewerkers | Omkeerbare pseudonimisering | Ja, maar de blootstelling is kleiner |
| Processtuk, publicatie, verstrekking aan een wederpartij | Onafhankelijke derde | Blijvend zwartlakken | Alleen als heridentificatie redelijkerwijs waarschijnlijk is (par. 21, 22) |
| Dataset voor een onafhankelijke onderzoeker | Onafhankelijke derde | Anonimisering getoetst aan de drie criteria | Beoordeeld vanuit het perspectief van de ontvanger (voorbeeld 4) |
Wat dit in de praktijk betekent
Advocatenkantoren. Processtukken en bijlagen die naar een rechtbank of een wederpartij gaan, vragen om blijvend zwartlakken, en de toets is of de wederpartij, een journalist of iemand anders die het dossier leest de persoon nog kan identificeren (par. 30 noemt onderzoeksjournalisten, collega's en buren onder de partijen waarmee rekening moet worden gehouden). Details in vrije tekst zijn het gebruikelijke zwakke punt: een functietitel, een datum en een woonplaats kunnen iemand aanwijzen zonder dat een naam wordt genoemd, en dat is precies het probleem van het uitlichten van een record. Bij intern opstellen met AI-tools houdt omkeerbare pseudonimisering de namen van cliënten buiten de systemen van de aanbieder, en u kunt ze nog steeds herstellen.
Accountants en belastingadviseurs. Grootboeken en salarisexporten zijn gestructureerde gegevens, dus de drie criteria zijn bijna letterlijk van toepassing: een kolom met een belastingnummer of IBAN is een identificatiecode, en de combinatie van salaris, datum van indiensttreding en afdeling kan een record uitlichten. Pseudonimiseren per kolom behoudt de rekenkunde en haalt de identificatiecodes weg. Als bestanden naar een externe controleur gaan die voor u werkt, bedenk dan dat die controleur een verwerker is en dat de gegevens persoonsgegevens blijven.
Hr. Medewerkersenquêtes en onderzoeken zijn een terugkerende bron van schijnanonimiteit. De EDPB geeft het voorbeeld van een teamenquête waarvan de geaggregeerde scores toch onthullen wat elk lid vond (voorbeeld 17), en SRB bevestigt dat meningen persoonsgegevens van hun auteur zijn. Als resultaten met leidinggevenden worden gedeeld, tellen aggregatiedrempels en het weglaten van kleine groepen zwaarder dan het verwijderen van namen.
Iedereen die documenten naar AI-tools stuurt. Een AI-aanbieder die uw prompts op uw instructie verwerkt, is volgens de lezing van de EDPB een verwerker voor wie de gegevens persoonsgegevens blijven. Pseudonimisering heft die relatie niet op, maar verandert wat er blootligt. Twee punten verdienen aandacht: of de koppeltabel ooit uw controle verlaat, en of de aanbieder invoer bewaart of gebruikt om te trainen. De waarschuwing van de EDPB over prompts waarmee AI-modellen informatie over personen worden ontlokt (par. 82) herinnert eraan dat wat erin gaat er ook uit kan komen.
Tools zoals Redactic passen beide patronen toe op hetzelfde bestand: omkeerbare plaatshouders voor werk met AI, waarbij de echte waarden alleen in de browser van de gebruiker worden hersteld, en blijvend zwartlakken met verwijdering van metadata voor documenten die de organisatie verlaten, plus een zwartlakcertificaat met documenthashes voor elke bewerking, wat helpt bij de registratie die par. 41 beschrijft.
Om AI te gebruiken zonder namen en identificatiecodes uit handen te geven, kan Redactic uw documenten voor AI voorbereiden: de gedetecteerde waarden worden plaatshouders en de echte namen keren terug in uw browser wanneer het antwoord binnenkomt.
Veelgestelde vragen
Zijn gepseudonimiseerde gegevens na het SRB-arrest nog steeds persoonsgegevens?
Voor de verwerkingsverantwoordelijke die de sleutel bewaart altijd. Voor een ontvanger hangt het ervan af: de gegevens kunnen geen persoonsgegevens zijn voor een onafhankelijke ontvanger die de pseudonimisering niet kan opheffen en niemand kan heridentificeren door kruiscontrole (SRB, punten 77 en 86), maar ze blijven persoonsgegevens voor elke verwerker die namens de verwerkingsverantwoordelijke werkt (02/2026, par. 15).
Gaan de richtsnoeren 02/2026 over pseudonimisering?
Nee, ze gaan over anonimisering. Pseudonimisering komt aan bod in de richtsnoeren 01/2025, die op 16 januari 2025 voor consultatie zijn vastgesteld en nog niet definitief zijn.
Wanneer sluit de consultatie van de EDPB en hoe reageer ik?
Op 30 oktober 2026 om 23:59 uur CET, via het formulier op de consultatiepagina van de EDPB. De reacties worden gepubliceerd op de website van de EDPB.
Maakt een contract dat heridentificatie verbiedt de gegevens anoniem voor de ontvanger?
Op zichzelf niet. Volgens de EDPB is een contractueel verbod geen wettelijk verbod en kan het technische maatregelen alleen aanvullen (par. 34).
Verandert de Digital Omnibus de AVG-definitie van persoonsgegevens?
Nog niet, en waarschijnlijk niet in de oorspronkelijk voorgestelde vorm. Het voorstel van de Commissie COM(2025) 837 zou een relatieve toets toevoegen aan artikel 4, punt 1, AVG. De EDPB en de EDPS hebben de medewetgevers gevraagd die niet over te nemen (gezamenlijk advies 2/2026, par. 21), en het onderhandelingsmandaat van de Raad van 21 oktober 2026 schrapt die toets ten gunste van een nieuw artikel 25 bis, waarna gepseudonimiseerde gegevens persoonsgegevens blijven voor verwerkers en bij doorgifte aan iedereen die kan identificeren. Het Europees Parlement heeft nog geen standpunt bepaald, dus de triloog is niet begonnen. Zolang er geen tekst is aangenomen, vormen het SRB-arrest en de EDPB-richtsnoeren het referentiekader.
Moet ik anonimiseringsbeoordelingen op basis van het advies van 2014 opnieuw doen?
Nee, volgens voetnoot 3, al wordt periodieke herbeoordeling aanbevolen omdat heridentificatie na verloop van tijd makkelijker wordt (par. 35).
Als u werkt met documenten van cliënten, werknemers of patiënten en beide werkwijzen op uw eigen bestanden wilt uitproberen, kunt u beginnen op redactic.eu. Detectie en zwartlakken draaien op infrastructuur in Europa die Redactic beheert, en optionele AI-taken zijn een aparte stap die met de voorbereide tekst werkt.
Zo citeert u dit artikel
Redactic. “Gepseudonimiseerd of anoniem? EDPB 02/2026 en het SRB-arrest”. redactic.eu, oktober 2026. https://redactic.eu/nl/blog/pseudonimisering-anonimisering-edpb-richtsnoeren-02-2026-srb/
Primaire bronnen: EDPB, richtsnoeren 02/2026 over anonimisering (v1.0, 7 juli 2026); EDPB, richtsnoeren 01/2025 over pseudonimisering (16 januari 2025); HvJ EU, C-413/23 P, EDPS/SRB, 4 september 2025; Europese Commissie, Digital Omnibus, COM(2025) 837 definitief, 19 november 2025; EDPB-EDPS, gezamenlijk advies 2/2026, 10 februari 2026; Raad van de EU, doc. 14756/26 (onderhandelingsmandaat), 22 oktober 2026.
Gerelateerde gidsen
- Persoonsgegevens anonimiseren: AVG- en AI-gids 2026
- Shadow AI in HR: AI gebruiken binnen de AVG (2026)
- Advocaten: contracten en processtukken anonimiseren (2026)
- Accountants: loon- en fiscale gegevens anonimiseren (2026)
Bekijk hoe Redactic dit in de praktijk brengt: documentmaskering met Redactic · vertrouwenspagina’s en verwerkersovereenkomst.